Η Μυθολογία είναι ο προθάλαμος της Ιστορίας
Τό εὐφημεῖν ἀεί εἰς ἀγαθόν ἄγει.


«Τι εστί Θεός; Άνθρωπος αθάνατος. Τι δε Άνθρωπος; Θεός θνητός.».
Ηράκλειτος

Μεγάλη Πέμπτη (Πεσσαχ ή Πάσχα) Ανθρωποθυσίες μετά πόσεως αίματος;

Ο Μωϋσής με κέρατα.
Μεγάλη Πέμπτη (μυστικός δείπνος)
Την ημέρα των Βαΐων, ο Ιησούς με τους συντρόφους του έρχεται στη Σιών για να εορτάσει όπως όλοι οι Εβραίοι το Πεσσάχ (Πάσχα).
Στέλνει λοιπόν μερικούς από τους συντρόφους του για να μεριμνήσουν που θα φάνε και θα κοιμηθούν.
Τέλος βρίσκουν το κατάλληλο και ασφαλές κατάλυμα και πηγαίνουν. Στο βραδινό τραπέζι ο Ιησούς μαρτυρά ότι κάποιος από τους δικού του θα τον προδώσει στους Ρωμαίους και αυτός δεν είναι άλλος από τον Ιούδα.

Από αυτήν αλλά και την προαναφερόμενη «ιστορία» δηλαδή της εισόδου της μεγαλοπρεπούς του Ιησού στη Σιών προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:


Α) Γιατί σ’ αυτήν την ιστορία διαλέγεται να είναι προδότης ο Ιούδας και όχι άλλος; (ο Ιούδας ο γραμματικός της παρέας και ταμίας, ποιών χρημάτων άραγε τη στιγμή που δεν εργαζόταν πλέον κανένας;

Β) Πως είναι δυνατόν μία πόλη ολόκληρη να ξέρει ποιος είναι ο Ιησούς, να τον υποδέχεται με τιμές και δόξες, να ψάλλει ύμνους και οι Ρωμαίοι και αρχιερείς να έχουν ανάγκη ενός προδότη να τον συλλάβουν;
Τα ανωτέρω ερωτήματα ζητούν απαντήσεις.

Την Μ. Πέμπτη παραμονές του Πεσσάχ (Πάσχα) οι εβραίοι τιμούν την ημέρα του «άζυμου άρτου» σ’ ανάμνηση της παραμονής, της αναχωρήσεως –Εξόδου των από την Αίγυπτο.

Ο Μωυσής διέταξε τους συμπατριώτες του να μην φάγουν ζυμωτό ψωμί παρά μόνον άζυμο που θα φτιάξουν στο σπίτι (το ζυμωτό ήταν πολύ επικίνδυνο) καθώς να σφάξουν ΑΡΝΙΑ με το αίμα των οποίων να κάνουν στην πόρτα τους ένα σημάδι.

Λίγο μυστήρια φαντάζουν αυτά αλλά έχουν την εξήγησή τους. Το ίδιο βράδυ όλοι οι Εβραίοι είναι στα σπίτια τους και δειπνούν μα ο προσωπικός «Θεός» τους σκορπά το ΘΑΝΑΤΟ και τον ΟΛΕΘΡΟ στην πόλη.

Όχι όμως και στα σπίτια που έχουν το σημάδι στην πόρτα τους. ΚΑΛΟ, Ε…..!!!!!

Ο επινοητής αυτής της επιτηρήσεως Μωυσής Φρόντισε να Δηλητηριάσει όλη την πόλη (εκτός Εβραίων)-(ζυμωτός Άρτος) για να πετύχει πιο ασφαλή έξοδο του λαού του.

Ο Απίων φιλόσοφος του 2ου αιώνα π.ο. Αλεξανδρινός μας –μαρτυρά- έμμεσα (Ιωσήπου απάντηση) ότι οι Εβραίοι την ημέρα αυτή για τιμήσουν το Πεσσάχ (Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ από την ΑΙΓΥΠΤΟ) Έπιναν Αίμα και έτρωγαν σπλάχνα Προϊόντα ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΑΣ.

Αυτή λοιπόν την εορτή τιμούσαν ο Ιησούς και οι συντροφιά του το βράδυ εκείνο.

Όχι βέβαια με κρασί και άρτον μα με αρνάκι ψητό (Ευαγ. Μάρκος) όπως το επέβαλε το έθιμο.

Τελικά ο Ιούδας προδίδει, όπως θέλει η –ιστορία- και έτσι προκύπτει νέο ερώτημα προς ΟΛΟΥΣ τους ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ.

Αν ο ρόλος- «ΑΠΟΣΤΟΛΗ» του Ιησού (Γιέχσουα) –υιού του θεού- (Γιαχβέ) ήταν να έλθει στον πλανήτη μας, να διδάξει αυτά που δεν εδίδαξαν άλλοι, να κάνει –Θαύματα- για να πείσει περί θεϊκής καταγωγής και τέλος να λυτρώσει τον κόσμο από της «αμαρτίες», δηλαδή εν ολίγοις, να εκτελέσει ένα καθ’ όλα (θεϊκό) και προγεγραμμένο ΣΕΝΑΡΙΟ, γιατί βάλλεται και βρίζεται και πυροβολείται ο Ιούδας ο οποίος συμμετείχε στην υλοποίησή του σεναρίου αυτού;

Διότι αν αυτός δεν επρόδιδε δεν θα συλλαμβάνετο ο Ιησούς, δεν θα σταυρώνονταν και δεν θα έσωζε τον κόσμο από τις «αμαρτίες» του.

Ο Ιούδας κάθε χρόνο καίγεται, πυροβολείται, βρίζεται από τους Χριστιανοταλιμπάν Εβραϊκής πίστης χωρίς βέβαια να ξέρουν πραγματικά γιατί……

Πηγή: περιοδικό ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ…..!!!!!!!!!!

Η μήπως γνωρίζουν σε τι πιστεύουν; Ζώα ήθελαν οι Εβραίοι, και ζώα έφτιαξαν με θρησκεία του Ισλαμισμού και Χριστιανισμού…

ΞΥΠΝΗΣΤΕ…….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου