Η Μυθολογία είναι ο προθάλαμος της Ιστορίας
Τό εὐφημεῖν ἀεί εἰς ἀγαθόν ἄγει.


«Τι εστί Θεός; Άνθρωπος αθάνατος. Τι δε Άνθρωπος; Θεός θνητός.».
Ηράκλειτος

Τώρα στις Εορτές ας στολίσουμε μία Ειρεσιώνη

Ειρεσιώνη, το καθαρά Ελληνικό έθιμο.
Ας κόψουμε ένα κλαδί ελιάς να το στολίσουμε για το καλό του καινούργιου χρόνου για γονιμότητα και ευφορία.
Πάρτε διάφανη κόλα, κόψτε την σε κομμάτια, βάλτε σε κάθε κομμάτι λίγες φακές, φασόλια, ρεβύθια, φάβα, κάστανα, αμύγδαλα και καρύδια, δέστε το σαν πουγκάκι με κόκκινη κορδέλα ή ό,τι άλλο χρώμα θέλετε, στολίστε την ελιά με άσπρο και κόκκινο μαλλί σαν γιρλάντα, βάλτε μπαλίτσες και λίγα λουλούδια στηρίξτε το κλαδί με λίγο σύρμα και έτοιμη η Ειρεσιώνη!
Ας διδάξουμε τα παιδιά μας να την κατασκευάζουν. Καλή επιτυχία! Και του Χρόνου!

Η Ειρεσιώνη (από το είρος = έριον, μαλλίον) είναι κλάδος αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π., εκτός του μήλου και του αχλαδιού).
Αποτελεί έκφραση ευχαριστίας για την γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητος και ευφορίας και κατά το επόμενο έτος. Είναι αφιερωμένη στην Αθηνά, τον Απόλλωνα και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη).
Την εβδόμη ημέρα του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου - 20 Οκτωβρίου), παιδιά των οποίων και οι δύο γονείς ζούν, περιφέρουν την Ειρεσιώνη στους δρόμους της πόλης των Αθηνών τραγουδώντας τις καλένδες (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας το φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά και όταν φθάνουν στο σπίτι τους κρεμούν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου μένει εκεί μέχρι την ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούν την νέα, κατεβάζουν την παλιά και την καίνε. Άλλα παιδιά κρεμούν την Ειρεσιώνη πάνω από την θύρα του Ιερού του Απόλλωνος.

Ιδού ένα απόσπασμα από τα κάλαντα της Ειρεσιώνης:

«Η Ειρεσιώνη φέρνει κάθε τι καλό, σύκα και αφράτα ψωμάκια που μας τρέφουν και μέλι γλυκό και λάδι απαλό και ξέχειλους κύλικες με καλό κρασί για να μεθύσει και να κοιμηθεί».

Τα κλαδιά των δέντρων τα στολίζουν με άνθη, ταινίες (κορδέλες), έρια (μαλλιά) και μικράς σφαίρας εκ μετάλλου, που παριστάνουν τους πλανήτες, τον Ήλιον και την Σελήνην.

Εκτός από τα κλαδιά της ελιάς, περιφέρουν και κλαδιά Δάφνης προς τιμήν του Απόλλωνος στα Θαργήλια, εορτή που τελείται την Άνοιξη (27 Απριλίου - 26 Μαΐου), όπου πάλι καίνε την παλιά Ειρεσιώνη και κρεμούν την νέα έξω από τις πόρτες τους.

Το έθιμο της Ειρεσιώνης θεωρείται «ειδωλολατρικό» από το μισελληνικό νεοβυζαντινό ρωμέϊκο ψευδοκράτος, και επί αιώνες απηγορεύετο η τέλεσίς του. Αλλά το έθιμο της Ειρεσιώνης υπήρχε πάντα στην ιστορική μνήμη των Ελλήνων ως τρανταχτή απόδειξη της Ελληνικής Συνέχειας.

Υ.Γ.: Η ιστορική έρευνα, οι λεπτομερείς οδηγίες για την κατασκευή της Ειρεσιώνης, και η φωτογραφία προέρχονται από εργασία της κας Ρένας Μήκου-Μαραγκάκη
iphicratis amyras.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου