Η Μυθολογία είναι ο προθάλαμος της Ιστορίας
Τό εὐφημεῖν ἀεί εἰς ἀγαθόν ἄγει.


«Τι εστί Θεός; Άνθρωπος αθάνατος. Τι δε Άνθρωπος; Θεός θνητός.».
Ηράκλειτος

"ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ" (Σολομωνική)

Με την έκδοση του τετάρτου αυτού βιβλίου της σειράς ΒΙΒΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, τελειώνει μια περιπετειώδη, δεκαπενταετή συγγραφική προσπάθεια κριτικής προσέγγισης των βασικών "ηρώων" και "θαυμάτων" ολόκληρης της Βίβλου!
Το βιβλίο αυτό θεωρείται το δικαιολογημένο αποκορύφωμα της έρευνάς μου, μια και ασχολείται κυρίως με την Καινή Διαθήκη (που ενδιαφέρει όλους μας) και τον κεντρικό της ήρωα-προφήτη Ιησού, που αποθεώθηκε μετά από την εντελώς παράξενη σταύρωση και ανάστασή του.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι η μετάβαση απ' την Πάλαια Διαθήκη στην Καινή, είναι μια απαραίτητη, αξιοθαύμαστη, αλλά και πανέξυπνη αναθεωρητική κίνηση του Ιουδαϊκού ιερατείου, για να δοθεί στον από πολλές απόψεις βάρβαρο Ιουδαϊσμό της Παλαιάς Διαθήκης, ένα καινούργιο διαβατήριο αποδοχής προς τους εθνικούς.


Έτσι εξηγείται το γιατί η Καινή Διαθήκη, έχει άλλη δομή και προσέγγιση από την μητρική της Παλαιά. Αυτή όμως η διαφορετικότητα, και σκόπιμη είναι και ερμηνεύσιμη. Από την εποχή του Αβραάμ, η ξεκάθαρη πρόθεση του ιουδαϊκού ιερατείου, ήταν η διείσδυση και διάδοση της δικής τους θεολογίας, στην ψυχή και τα κέντρα δύναμης και αποφάσεων των εθνικών. Αυτό ακριβώς πέτυχε ο διεθνοποιημένος ιουδαϊσμός που τελικά έγινε γνωστός με το όνομα "Χριστιανισμός", που μεθερμηνευόμενο θα πει η "θρησκεία των χρισμένων".

Για να γίνει κατανοητή αυτή η μεταβατική προσπάθεια, από την επιθετική (μαύρη) μαγεία της Παλαιάς, στην λευκή μαγεία (σαγήνη) της Καινής Διαθήκης, έπρεπε να φωτίσουμε τους λόγους, και κυρίως τις συνθήκες αυτής της μετάβασης. Έτσι το βιβλίο αυτό, ξεκινάει με διάσημους προφήτες-μάγους της Παλαιάς Διαθήκης, όπως ο πυροτεχνουργός προφήτης Ηλίας, αλλά και ο θαυματοποιός Ελισαίος, των οποίων ο παράξενος βίος και η μαγική πολιτεία, αναλύονται με βάση τα αποκαλυπτικά βιβλικά κείμενα.

Στη συνέχεια ακολουθούμε τις περιπέτειες των μάγων-προφητών στην σκλαβιά της Βαβυλώνας, όπου έκθαμβοι παρακολουθούμε τις αποτελεσματικές μεθόδους διείσδυσης, άλωσης, και χειραγώγησης της βαβυλωνιακής εξουσίας, από τους απίστευτα επιτήδειους καιροσκόπους προφήτες, όπως ο Δανιήλ και οι τρεις φίλοι του (γνωστοί ως "τρεις παίδες εν καμίνω"). Διεξοδικά και εκτεταμένα, αναλύω το περίφημο "θαύμα" αντοχής των τριών παίδων στο κατάλληλα διαμορφωμένο καμίνι (για το όποιο παραθέτω σειρά διαφωτιστικών σκίτσων), αλλά και τον "θαύμα" επιβίωσης του Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων, που διεξοδικά απομυθοποιούνται, με την βοήθεια άκρως αποκαλυπτικών, και συχνά διασκεδαστικών βιβλικών κειμένων!

Οι εκπληκτικές ερωτικές δολοπλοκίες της Εσθήρ, και η εδραίωση της εξουσίας των προφητών στην αυλή της Βαβυλώνας, με ανάγκασαν να προσέξω τις ονειρο-υποβολές που αναφέρει ο Ηρόδοτος (7.10-19), ως εξαιρετικά πιθανή αιτία, που έσπρωξε τον Ξέρξη στην εκστρατεία του κατά της Ελλάδος! Αλλά και αργότερα τους απογόνους του Ιουδαιο-βαβυλωνιακού ιερατείου (Χαλδαίους) ως τους πιθανότερους δηλητηριαστές του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Οι δυο αυτές εργασίες, είναι υπόδειγμα ιστορικής αναδίφησης, για τις οποίες είμαι εξαιρετικά υπερήφανος.

Απ' το Β΄ κεφάλαιο και μετά, μπαίνουμε στην περιπέτεια αναζήτησης, της γέννησης, υπόστασης και εκδίωξης των "δαιμόνων", μια και οι επαναλαμβανόμενες παραλλαγές εξορκισμού δαιμόνων, αποτελούν το κεντρικό θαυματολογικό ζήτημα της Καινής Διαθήκης. Για πρώτη ίσως φορά, και με την βοήθεια των πατερικών κειμένων, αποκαλύπτουμε ένα καλά κριμένο, αλλά κομβικό και εξαιρετικά διαφωτιστικό κεφάλαιο της παλαιοδιαθηκικής ιστορίας, με το διάσιμο όνομα… Σολομωνική!

Στην συνέχεια, το βιβλίο του Τωβίτ (επίσημο βιβλίο στην Βίβλο των εβδομήκοντα ή Ο΄) και ο ερωτομανής δαίμονας Ασμοδαίος, μας διασκεδάζουν αφάνταστα, μια και αποτελεί την πλέον διασκεδαστική (έως γελοία), αλλά και απόλυτα αποκαλυπτική αφήγηση περί δαιμόνων που διαβάσατε ποτέ! Η ερώτηση: Είναι ο Χριστιανισμός, αναβίωση της δαιμονο-διωκτικής σολομωνικής; ωριμάζει μόνη της, απ' τα επανωτά σχετικά ευρήματα, της απόκρυφης δαιμονολογίας στην Πάλαια Διαθήκη!

Απ' το Γ΄ κεφάλαιο του βιβλίου και μετά, μπαίνουμε πια ώριμοι στα άδυτα την Καινής Διαθήκης, εξετάζοντας τα παράδοξα της γέννησης ενός ακόμα Ναζιραίου προφήτη, που ελληνιστί ονομάστηκε Ιησούς, ή επί το εβραϊκότερον Γιάχ-σουα, δηλαδή "ο Γιαχβέ σώζει".
Κυρίως μας απασχολεί η "θαυματουργός" δράση του, και η πιθανότητα όλα όσα αναφέρονται ως θαύματα δαιμονο-διωκτισμού, να είναι μια ακόμα καλοστημένη απάτη, ανάλογη των "θαυμάτων" της Παλαιάς Διαθήκης. Εξετάζοντας διεξοδικά τα επιφανέστερα "θαύματα" του Ιησού, δεν αργούμε να καταλήξουμε σε περίεργα συμπεράσματα, αφού ο ίδιος ο Ιησούς, όχι μόνο κρύβεται σε περιοχές εθνικών, για αόριστο χρονικό διάστημα: «Σηκώθηκε δε και έφυγε από εκεί ο Ιησούς και πήγε στην περιοχή της Τύρου και Σιδώνας, (μη Ιουδαϊκές περιοχές 200 περίπου χιλιόμετρα βόρεια της Ιερουσαλήμ). Και εισελθών εις οικίαν, ουδένα ήθελεν γνώναι» Μάρκ.7.24.// Ματθ.15.21. Ή όπως το αποδίδει η Μασ.: «δεν ήθελε να μάθει τούτο (ότι βρίσκεται εκεί) μηδείς» Μάρκ.7.24... αλλά και κατ' επανάληψη αποφεύγει τους πραγματικούς παθόντες, που τον ψάχνουν απεγνωσμένα, όπως μας αποκαλύπτουν τα παρακάτω εδάφια: «Η φήμη του λοιπόν απλωνόταν όλο και περισσότερο και πλήθος ανθρώπων ερχόταν να ακούσουν και να θεραπευτούν από τις ασθένειές τους. Εκείνος όμως αποσυρόταν σε ερημικά μέρη για να προσευχηθεί». Λουκ.5.15-16.
«Το πρωί, πολύ πριν ακόμα φέξει, εξήλθεν ο Ιησούς και απήλθεν εις έρημον τόπον, (έφυγε απ’ το σπίτι και πήγε σ’ ένα ερημικό μέρος!). Τον αναζήτησαν ο Πέτρος και οι άλλοι μαθητές, τον βρήκαν και του είπαν: Κύριε πού είσαι όλοι εδώ σε αναζητούν. (και η παράξενη απάντηση του θεραπευτή Ιησού) Και εκείνος απεκρίθη: Πάμε αλλού, (κειμ: άγωμεν αλλαχού) στα επόμενα χωριά για να κηρύξω και εκεί. Έφυγε λοιπόν (από εκεί) και κήρυττε (αλλού) και εξέβαλε δαιμόνια στις (άλλες) συναγωγές». (Β.Β.) Μάρκ.1.35-39. Επιτέλους αναρωτηθείτε… ποιος σωτήρας θα έλεγε "πάμε αλλού" όταν αγωνιωδώς τον αναζητούν ταλαίπωροι πονεμένοι ασθενείς;

Προσέξτε τα παρακάτω εδάφια: «Ο Ιησούς κατευθύνθηκε προς την λίμνη Γενησαρέτ και κόσμος πολύς τον ακολουθούσε από την Γαλιλαία, την Ιουδαία, τα Ιεροσόλυμα, την Ιδουμαία (δηλαδή από ολόκληρη τη χώρα αλλά και νοτιότερα ακόμα της Ιερουσαλήμ την Ιδουμαία!) και την περιοχή πέρα απ’ τον Ιορδάνη, (δεκάπολη) αλλά και από την Τύρο και Σιδώνα που ήρθαν επειδή άκουσαν όσα (θαύματα θεραπείας) έκανε». Μάρκ.3.7-8. Ξαφνικά οι εξελίξεις έπαιρναν μια ανεξέλεγκτη τροπή για τον διάσημο πια θεραπευτή. Ο Ιησούς αντιμετώπιζε μια μαζική προσέλευση, εκπληκτικών διαστάσεων! Οι άνθρωποι που κατέφθασαν να τον βρουν, ήταν από όλα τα γνωστά μέρη της Παλαιστίνης, με έναν κύκλο προέλευσης, διαμέτρου 300 τουλάχιστον χιλιομέτρων!
Έχουμε λοιπόν μπροστά μας μια εντελώς παράξενη πομπή!

Ο θεραπευτής Ιησούς να προηγείται και πίσω του ασθενείς κάθε είδους με την βοήθεια των συνοδών τους, να προσπαθούν να ακολουθήσουν και να προφθάσουν τον φημισμένο θεραπευτή. Ο Ιησούς όμως αντί να σταματήσει και να υποδεχθεί μεγαλόψυχα τους πάσχοντες… κατευθύνεται προς την λίμνη Γενησαρέτ! Το γιατί ο γιος του Γιαχβέ, κατευθύνεται δρομαίως προς την λίμνη Γενησαρέτ, μας το ομολογεί ο ίδιος. Πλησιάζοντας στην λίμνη: «ο Ιησούς είπε (έδωσε εντολή) στους μαθητές του, (κειμ: ίνα πλοιάριον προσκαρτερεί αυτώ) να έχουν ένα πλοιάριο έτοιμο στην διάθεσή του, (δήθεν) για να μην τον συνθλίψει ο όχλος. Γιατί είχε (ήδη) θεραπεύσει πολλούς και τα δαιμονικά πνεύματα όταν τον έβλεπαν (αντί να φύγουν τρέχοντας) έπεφταν μπροστά του κραυγάζοντας: Εσύ είσαι ο υιός του θεού. Εκείνος όμως επιτιμούσε αυστηρά τα πνεύματα να μη φανερώνουν ποιος είναι» Β.Β. Μάρκ.3.9-11.

Όπως καταλαβαίνετε πίσω απ' την απίστευτη αυτή συμπεριφορά, του "θεραπευτή" Ιησού, κρύβεται η προφανής αδυναμία του να ανταπεξέλθει στην ογκούμενη φήμη του παν-ιαματικού θεραπευτή, και εφευρίσκοντας δικαιολογίες, παίζει κρυφτούλι με τους πραγματικούς παθόντες, παραγγέλλοντας να τον περιμένει πλοιάριο, για να τον απαλλάξει από τον ασφυκτικό κλοιό των παθόντων, περνώντας τον στην απέναντι όχθη της λίμνης, όπου δεν μπορούσαν να τον ακολουθούσουν!

Στην αναπόφευκτη ερώτηση, ποιους και πώς θεράπευε τελικά ο Ιησούς; Την απάντηση μας δίνει ένα κορυφαίο εδάφιο της Καινής Διαθήκης! Με πολύ προσοχή και περίσκεψη διαβάζουμε: «και έτερους εβδομήκοντα(δύο) ανέδειξεν (Μασ. διόρισε) ο Κύριος και απέστειλεν αυτούς ανά δύο πρό προσώπου αυτού (Μασ. έμπροσθεν αυτού) εις πάσαν πόλιν και τόπον όπου έμελλεν (και) αυτός να υπάγει... (τους έδωσε δε την δύναμη) και εις όποιαν πόλιν εισέρχεσθε... θεραπεύετε τους εν αυτή ασθενείς». Λουκ.10.1,9.

Κατ’ αρχάς, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η παραπάνω δήλωση μάς διαβεβαιώνει, ότι οι επισκέψεις του Ιησού στους διάφορους τόπους, δεν ήταν αυθόρμητες και απρογραμμάτιστες, αλλά προϋπήρχε σχέδιο, για κάθε τόπον και πόλη που επρόκειτο να επισκεφθεί, ο περιοδεύων σωτήρας! Αν δεν υπήρχε τέτοιος προσχεδιασμός επισκέψεων, δεν θα μπορούσε ποτέ να γραφτεί, ότι εβδομήντα άνθρωποι εστάλησαν «προ προσώπου» ή «έμπροσθεν αυτού, όπου έμελλε αυτός να υπάγει»!
Αυτό όμως που είναι σκανδαλωδώς ανεξήγητο, είναι το "γιατί" οι εβδομήντα αυτοί εξορκιστές, "βοηθοί" του, αποστέλλονται μπροστά απ’ τον Ιησού, (προπομποί) σε κάθε «πόλη και τόπο», αφού ήταν ήδη γνωστό και προγραμματισμένο, ότι τους τόπους αυτούς... επρόκειτο να τους επισκεφθεί ο ίδιος ο μέγας περιοδεύων σωτήρας!


Τι θέλει λοιπόν να μας πει ο ποιητής;
Τι ακριβώς μας λέει το παράξενο αυτό εδάφιο;
Ποιο είναι το κρυφό μήνυμά του;

Ο καθένας μπορεί να καταλάβει, ότι ακριβώς το αντίθετο θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί γραμμένο! Δηλαδή, αν υπήρχαν τριάντα πέντε ικανά ζευγάρια εξορκισμού δαιμόνων, αυτά θα έπρεπε να αποσταλούν «εις πάσαν πόλιν και τόπον που ο Ιησούς ΔΕΝ ΕΣΚΟΠΕΥΕ να επισκεφθεί» και όχι το αντίθετο!
Η αναπόφευκτη απάντηση (περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στο βιβλίο μου) είναι ότι… αυτούς ακριβώς (τους δικούς του απεσταλμένους) θεράπευε ο Ιησούς, αφού εγκαίρως είχαν αναμειχθεί με τον τοπικό πληθυσμό, προσποιούμενοι για καιρό τους παθόντες!

Η κορυφαία απόδειξη του παραπάνω ανατρεπτικού και ασφαλώς ενοχλητικού μας ισχυρισμού, βρίσκεται σε μια άλλη περίπτωση, όπου ο Ιησούς επισκέπτεται ένα κολαστήριο θεραπείας, που στους πολλούς είναι γνωστό ως "κολυμπήθρα του Σιλωάμ" (το πραγματικό όνομά της είναι Βηθζαθά) Εδώ θα αναφέρω μόνο το πραγματικά εκνευριστικό συμπέρασμα: Ναι, Η ΒΗΘΖΑΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΡΟΣ, ΟΠΟΥ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕΙ ΟΛΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΘΟΝΤΕΣ... και όμως δεν το έκανε... γιατί ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ! Βλέπε: Ο Ιησούς γύρισε την πλάτη, στο μοναδικό άσυλο ανιάτων που έτυχε να συναντήσει! )

Μετά απ' αυτό, η προσοχή μας επικεντρώνεται στον παράξενο θάνατο και την ακόμα πιο παράξενη ανάστασή του!
Δεν μας απασχολεί μόνο η ανεξήγητη μέχρι δακρύων δειλία του, στο τελικό στάδιο της απόλυτα οργανωμένης σταδιοδρομίας του, όταν όχι μια, ούτε δυο… αλλά τρεις φορές ζητάει να ματαιωθεί η θυσία του, αλλά και όλες οι λεπτομέρειες του αφύσικου θανάτου του στον σταυρό, όπου μαζεμένα βρίσκουμε όλα τα παράδοξα που μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους!
Κάνεις ούτε και ο Πιλάτος μπορεί να πιστέψει ότι ο Ιησούς, τρεις μόλις ώρες μετά την εμφάνιση του στο πραιτόριο, (Ιωάνν.19.13-16) είναι πράγματι νεκρός. Χρόνος παραμονής του στον σταυρό (τουλάχιστον κατά τον Ιωάννη) όχι μεγαλύτερος από δυο ώρες! Η δικαιολογημένες ερωτήσεις μας είναι:
Γιατί πεθαίνει σε δυο μόνο ώρες ο Ιησούς;
Γιατί χρησιμοποίει τον σπόγγο "όξους" (Ιωάνν.19.29-30.) που είναι το κλασικό όργανο βαθειάς νάρκωσης της εποχής του;
Τυχαία χρησιμοποιείται ο βολικότατος θολωτός τάφος, για την απόθεση της υποτιθέμενης σωρού του, ή μήπως για να μπορεί να δουλέψει το συνεργείο ανάνηψης του Ιησού, απ' τον βαθύ λήθαργο;
Γιατί στο υποτιθέμενο πτώμα του Ιησού, χρησιμοποιούν αλόη και σμύρνα, που ήταν πασίγνωστα αντισηπτικά και επουλωτικά τραυμάτων;

Το πλέον όμως αποκαλυπτικό της προσεκτικά προετοιμασμένης αυτής θυσίας, είναι αυτό που εγώ αποκαλώ "το μυστικό της Παρασκευής". Οι εσταυρωμένοι δεν είχαν επ ουδενί το δικαίωμα αποκαθήλωσης, παρά μόνο πολλές μέρες μετά τον εξαντλητικό τους θάνατο, από δύσπνοια και ασιτία, πάνω στον σταυρό! Όμως, μια και μοναδική μέρα το χρόνο, λόγω της μεγάλης ιουδαϊκής εορτής του Πάσχα, οι Ρωμαίοι είχαν δώσει αυτό το προνόμιο στους Ιουδαίους! Και για φαντάσου… και ω του θαύματος… ο Ιησούς, ο υποτιθέμενος υιός του παντοδύναμου θεού, με θαυμαστή ετήσια στόχευση, σταυρώνεται και εκπνέει (ή καθεύδει) με το κλείσιμο της Παρασκευής, και την έναρξη του Σαββάτου (Πάσχα), αποκτώντας έτσι το δικαίωμα της μοναδικής ετησίας ευεργετικής ρωμαϊκής διάταξης… για έγκαιρη αποκαθήλωση!

Παρατηρώντας ξανά ψύχραιμα την συνολική εικόνα του "θείου πάθους" και προσθέτοντας όλες αυτές τις άκρως ενδιαφέρουσες επισημάνσεις, παρατηρούμε ότι η εικόνα του δήθεν θεόσταλτου σωτήρα μας, αλλάζει δραματικά! Μπροστά μας, δεν έχουμε πια έναν θνήσκοντα θεό, αλλά μια ριψοκίνδυνη ομάδα, εφαρμογής των χαλδαιικών τεχνών, που μέσω βαθιάς νάρκωσης, επιχειρεί σκόπιμη νεκροφάνεια, ανάνηψη και φυσικά την από πολλών αιώνων... πολυπόθητη θεοποίηση!
Όλα τα απαραίτητα βοηθήματα της εποχής, ήταν στη διάθεσή τους! Το δηλητηριοδοχείο, (confectio soporis) ο διάσημος υπνοφόρος σπόγγος (spongia somnifera) η άψογη προκατασκευασμένη καλαμένια προέκταση (γιά να πιεί το καρωτικό όξος) και οι αποφασισμένοι συμπαραστάτες του, για την τελική πράξη μιας εξαιρετικά ιστοριοκάπηλης "ανάστασης"!
Φυσικά παραμένει η ερώτηση: Μα γιατί έγιναν όλα αυτά; Μα φυσικά για το αποτέλεσμα που βλέπετε γύρο σας. Για την κατάκτηση της ψυχής (και όχι μόνο) των εθνών και των λαών από το πανούργο ιουδαϊκό ιερατείο!  
«Τα έθνη και οι λαοί, τους γιους σου (Ισραήλ) θα κουβαλούν στην αγκαλιά τους και πάνω στους ώμους τους, θα κουβαλούν τις θυγατέρες σου. Οι βασιλιάδες (τους) θα γίνουν παιδοτρόφοι σου και οι πριγκίπισσές τους υπηρέτριές σου. Θα πέσουν να σε προσκυνήσουν (Ισραήλ) με το πρόσωπο στη γη και θα γλύφουν το χώμα των ποδιών σου». Ησαΐας 49.22-23.
Τελικό συμπέρασμα: Η Βίβλος είναι ένα ξεκάθαρο βιβλίο μαγείας.
Μαύρης μαγείας, δηλαδή βίας εκφοβισμών θανάτου και δηλητηρίων… στην Παλαιά Διαθήκη, και λευκής μαγείας, δηλαδή μεταφυσική ελπιδοπαγίδευση, σωτηριακή σαγήνη και δουλωτική αγαπητικότητα… στην Καινή Διαθήκη

Ασφαλώς στην σύντομη αυτή περίληψη, είναι αδύνατον να δοθεί ικανοποιητική έκταση επιχειρημάτων, που είναι αναγκαία για να τεθούν σε ισχυρή αμφισβήτηση τα… παιδιόθεν εγκεφαλικά μας εμφυτεύματα, γι' αυτό συνιστώ ενθέρμως την προσεκτική μελέτη, ολόκληρης της σειράς ΒΙΒΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.

Περιμένω μάλιστα τα οποιαδήποτε σχόλια, ενστάσεις ή αντιρρήσεις σας, στο τηλέφωνο: 2310-770100 ή στο e-mail: michael@greatlie.com
Καλό κουράγιο… στην αναζήτηση διαφυγής απ' την κατάπικρη θρησκευτική μας παραπλάνηση!

Χριστιανισμός = διεθνοποιημένος Ιουδαϊσμός

Μ. Καλόπουλος
Μπορείτε να παραγγείλετε το βιβλίο με αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100 ή στο E-mail: michael@greatlie.com

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Πόλογος - σύνδεση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

Ηλίας ο πυροτεχνουργός προφήτης
Η ψευδ-ανάληψη του Ηλία
Ελισαίος: το πορτρέτο ενός θαυματοποιού
Επιθέσεις "ονείρων" καταστρέφουν μια αυτοκρατορία
Τρεις παίδες εν καμίνω
Η ανατομία ενός "θαύματος" ακαΐας.
Ακαΐα υπό προϋποθέσεις
Προνόμια για θαύματα και θαύματα για προνόμια
Οι τρεις εν καμίνω "ψεύτες"... τελικά ήταν τέσσερις
"Θαύμα" η πύλη της εξουσίας
Η αποκτήνωση ενός βασιλιά
Η οικονομική άλωση και η πτώση της Βαβυλώνας
Οι προφήτες παρέδωσαν στους Πέρσες την Βαβυλώνα
Ο Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων και άλλες... προφητικές μαγγανείες
Ο ιπτάμενος προφήτης
Η "χρυσή" επιστροφή απ’ τη Βαβυλώνα
Η φρικτή εθνοκάθαρση του Έσδρα
Εσθήρ, το χρονικό ενός θεατρικού έρωτα
Βίβλος: ένα εγχειρίδιο πολέμου και κατασκοπείας
Ξέρξης, Εσθήρ και... Θερμοπύλες!
Περί "θεών", ονείρων και "θαυμάτων"
Η αλεπού και το λιοντάρι αντάμωσαν στην Βαβυλώνα!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
Ο Σαούλ και το «πονηρό πνεύμα»
Επινοημένο ψεύδος, η αναμέτρηση Δαυίδ και Γολιάθ!
Το "μυστικό" ιερατείο, ο εξουσιαστής των "πονηρών πνευμάτων"
Ο Τωβίτ και ο ερωτύλος δαίμων Ασμοδαίος
Πώς πρωτοσχηματίζονται οι δαίμονες στην Π. Διαθήκη
Σολομωνική, η άγνωστη πλευρά του Ιουδαϊσμού
Βίβλος και σολομωνική, η σχέση επιβεβαιώνεται!
Γιοί των θεών, το άλλοθι της "ιστορίας"
Είναι ο Χριστιανισμός, αναβίωση της δαιμονο-διωκτικής σολομωνικής;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
Αγιοσπορές και ορφανά... η παρακαταθήκη ηρώων του ιερατείου!
Ναζιραίος και όχι Ναζωραίος
Τα παράδοξα της γέννησης ενός ακόμα Ναζιραίου
Ανύπαρκτοι οι πειρασμοί του Χριστού
Εξέβαλλε ο Χριστός τον δαίμονα της επιληψίας;
Είναι τελικά οι επιληπτικοί δαιμονισμένοι;
Τι είναι η «πίστη ως κόκκος σινάπεως»;
Και ποιά τα "όρη" που αυτή μετακινεί;
Ιησούς Χριστός, δαιμονο-διώκτης ή δαιμονοποιός;
Δεκτή κάθε κατάθεση πίστης, ακόμα... και δι’ αντιπροσώπου!
Ένα ελπιδοβόρο τέρας σαγηνεύει παθόντες
Ιησούς, ο νικητής... ανύπαρκτων δαιμόνων
Το θέατρο της δαιμονο-θεραπείας
Επτά οι γυναικόφιλοι δαίμονες... Οκτώ οι δαίμονες της επιδείνωσης
Ο δαιμονισμένος κωφάλαλος
Ο δαιμονισμένος μουγκο-τυφλό-κουφος!
Ιαματικό φτύσιμο σε κωφάλαλο
Θεραπεία τυφλού με πτυσμό
Ο ένας λεπρός
Οι δέκα λεπροί
Ο εκ γενετής τυφλός
Ο εν Κανά γάμος
Μια κανονική σίτιση όχλου... μετατρέπεται σε θαύμα!
Ο δαίμονας της κύρτωσης και το "δέσιμο" του Σατανά!
Εκβάλλει ή όχι ο Σατανάς... τον Βεελζεβούλ;
Αυτοτραυματισμός και ψευδαντιπαλότητα...
τα αποτελεσματικότερα τεχνάσματα πολέμου!
Προφανείς επινοήσεις τα αναστάσιμα θαύματα του Ιησού.
Κομπάρσοι στον περιφερόμενο θίασο των θεραπευτών!
Ιωάννης ο Βαπτιστής
Γαμαλιήλ: ο κρυφός ιεροφάντης του χριστιανισμού
Ιησούς ο Φαρισαίος ιερέας
Εμπλοκή του ιερατείου στο θέατρο της θεραπείας
Ο Ιησούς απέφευγε τους πραγματικούς παθόντες!
Ο Ιησούς προστάζει τον... δαίμονα της θάλασσας!
Η κοροϊδευτική θεραπεία στην κολασμένη κολυμπήθρα Βηθζαθά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
Το χρονικό ενός προσχεδιασμένου "θανάτου"
Ο ανθελληνικός χαρακτήρας του Χριστιανισμού.
Ο "οίνος" της σωτηρίας... θα σκοτώσει τα έθνη!
«Απελθέτω το ποτήριο τούτο απ’ εμού»
Ήρωας ή νεκρός, το εκβιαστικό δίλημμα των βιβλικών ηρώων!
Ένας γυμνός "άγγελος" στο θέατρο της σωτηρίας!
Η δίκη και καταδίκη του Ιησού
Spogia somnifera. Εργαλείο ανάστασης ο υπνοφόρος σπόγγος του μανδραγόρα
«Ώρα έκτη έως ενάτη»
Το μυστικό της Παρασκευής, σκοτώνει οριστικά τον μύθο της ανάστασης!
Λόγχισαν ή όχι την πλευρά του Ιησού;
Ανάνηψη και όχι ανάσταση το μυστικό του τάφου
Παντελώς αφρούρητος ο "τάφος" της ανάνηψης!
Ιησούς, ένας ακόμα Ιωνάς στο κήτος της φαντασίας μας

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αιώνια ζωή, ο πόθος που αχρηστεύει την νοημοσύνη μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου