Η Μυθολογία είναι ο προθάλαμος της Ιστορίας
Τό εὐφημεῖν ἀεί εἰς ἀγαθόν ἄγει.


«Τι εστί Θεός; Άνθρωπος αθάνατος. Τι δε Άνθρωπος; Θεός θνητός.».
Ηράκλειτος

Πελασγοί-Αιγηίς και «το κουρελιασμένο υλικό των μύθων».Β'

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ  Μ. Καλόπουλου ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ
Οι κάτοικοι λοιπόν της Αιγηίδος όσοι σώθηκαν απέμειναν στις κορυφονησίδες του Αιγαίου ή κατέφυγαν εγκαίρως στις εκατέρωθεν ηπειρωτικές ακτές της Ελλάδας και της Ιωνίας (Μικράς Ασίας).

Άνθρωποι της ίδιας βασικά κοινωνίας βρέθηκαν σε δύο χωριστές πλέον ηπείρους. Ακατάλυτοι δεσμοί αίματος, γλώσσας, ηθών και εθίμων ενώνουν τους πληθυσμούς στα παράλια των δύο ηπείρων που ξαναγεφυρώθηκαν με ατελείωτες μεταναστευτικές προσεγγίσεις, πολλές εκ των οποίων καταγράφηκαν εσφαλμένα ως εισβολή εχθρικών φυλών, που έφεραν για πρώτη φορά ΔΗΘΕΝ τον πολιτισμό στη χώρα των Ελλήνων.

Με την πρωτοποριακή βελτίωση της θαλασσοπλοΐας οι τολμηροί «Αιγαίοι» κατάφεραν να γίνουν οι άριστοι θαλασσοπόροι και να ενωθούν με τη μητρική Ελλάδα.

Η καταστροφή άφησε ανεξίτηλες μνήμες. Κατακλυσμικά Έπη όπως του Δευκαλίωνα ή Γκιλγκαμές είναι προφανώς απόηχος των τραγικών συμβάντων αυτής της περιόδου. Η λέξη άλλωστε «Πόντος» που οι Έλληνες δώσανε στις κλειστές θάλασσες αυτό ακριβώς εννοεί. Πόντος: ποντίζω-βυθίζω.

Ποιοι ήταν όμως και πως ονομάζοντο οι άνθρωποι του Αιγαίου με τις θρυλικές αυτές περιπέτειες; Όλα δείχνουν ότι «ΠΕΛΑΣΓΟΙ» είναι ορθά το όνομα των μεσογειακών μας προγόνων που τα τελευταία 25,000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ έκαναν αισθητή την παρουσία τους στην κλειστή αυτή φιλόξενη θάλασσα της Μεσογείου, και ιδιαίτερα στο νότιο τμήμα της οροσειράς του «Αίμου» που αργότερα ονομάστηκε «‘Ελλάς» .



Ως πανάρχαιοι λοιπόν κάτοικοι της μεσογειακής αυτής ΓΗΣ φέρονται λαοί με διάφορα ονόματα των οποίων όμως το γενικότερο όνομα φαίνεται ότι ήταν «Πελασγοί». Όλοι αυτοί με τα ονόματα:
-Κάρες

-Λέλεγες

-Δρύοπες

-Θεσπρωτοί

-Δωδωναίοι

-Χάονες

-Παίονες

-Αθαμάνες

-Μύγδονες

-Μολοσσοί

-Φρύγες

-Δαναοί

-Αχαιοί
Που έγραψαν ιστορία στη Μεσόγειο δεν ήσαν παρά τοπικές ονομασίες ενός και ΜΟΝΟΝ ΛΑΟΥ, του αρχέγονου Πελασγικού!

Ο Θουκυδίδης είναι ακριβής λέγοντας ότι οι Έλληνες και οι Πελασγοί αποτελούσαν το ΑΥΤΟ Έθνος και κατά τον Στράβωνα οι Πελασγοί ήταν οι αδιαμφισβήτητοι κάτοικοι κάθε γωνιά της ελληνικής ΓΗΣ από την Κρήτη, Κύπρο, νήσους Αιγαίου μέχρι την Μακεδονία και την «Θετταλία» όπως αποκαλεί την Θεσσαλία το κέντρο της Ολύμπιας λατρείας του Διός τον οποίο ονομάζει Πελασγικόν «τον δε Δία των Δωδωναίο αυτός ο ποιητής ονομάζει Πελασγικόν…Ζευ άνα Δωδωναίε Πελασγικέ».

Ο Ησίοδος προσθέτει: «Το ισόθεον πελασγικόν έθνος το έδωσεν επάνω είς τα δασωμένα βουνά ή μαύρη γή διά να γίνει γένος των Ανθρώπων».

Ο Αισχύλος δείχνοντας μας πως θεωρούσαν στους κλασικούς χρόνους τους Πελασγούς οι Έλληνες, γράφει στις Ικέτιδες: «Εκείνου που κατοίκησε παλαιότατα τον τόπον αυτόν είμαι παιδί, εγώ ο Πελασγός, ο αρχηγός αυτής της χώρας κι από εμέ έχει λάβει το όνομά του το γένος των Πελασγών οι οποίοι καρπούνται την γην, από την οποία περνά ο αδιάβατος Στρυμών».

Οι Πελασγοί όπως μας βεβαιώνει ο Ευσέβιος ήταν θαλασσοκράτορες προφανώς προ των Μινωϊκών Κρητών. Ο Αριστοφάνης γι’ αυτό φαίνεται πως ερμηνεύει το όνομα Πελασγός ως Πελαργός υπονοώντας τις ασταμάτητες μεταναστευτικές αρετές τους.

Πάμπολλες παραδόσεις το επιβεβαιώνουν, πως «Η διασπορά των Ελληνοπελασγικών φυλών απ’ το απόμακρο αυτό παρελθόν σ’ όλη την έκταση των μεσογειακών ακτών, η οποία θαλασσοκρατούμενη απ’ τους Κάρες και τους Κρήτες της εποχής εκείνης «θα μπορούσε να ονομασθεί Ελληνοπελασγική λίμνη».

Οι Ελληνοπελασγοί ατρόμητοι ναυτικοί και ακαταμάχητοι εξερευνητές εγκατέστησαν αποικίες τα παράλια και των τριών Ηπείρων Ασίας-Ευρώπης-Αφρικής που περιβάλλουν την Μεσόγειο.

Εξέχοντες Έλληνες άποικοι αναγνωρίσθηκαν σαν Ήρωες πολιτισμού, βασιλιάδες ή ακόμα τιμήθηκαν σαν Θεοί όπως ο Δαίδαλος στην Αίγυπτο ή όπως ο Ιανός, ο Έλληνας ο γιός της Κρέουσας… και εγγονός του Ερεχθέα, ο ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟΣ βασιλιάς της ΙΤΑΛΙΑΣ και κατοπινός Θεός των Λατίνων, καθώς ο Ιταλός, γιός του Τηλεγόνου που έδωσε το όνομα του στην ΙΤΑΛΙΑ.

Παρόμοια ο Αίγυπτος στην Αίγυπτο, ο Δαναός στη Λιβύη, και ο Πέρσης στην Περσία. Η Τάρτησος μεγίστη πόλη της ΙΣΠΑΝΙΑΣ ιδρύθηκε στο ισπανικό έδαφος από ελληνικά ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ φύλα.

Είναι πράγματι εκπληκτική η έκταση της διασποράς ή αλλιώς η εμβέλεια της Αρχαιοελληνικής παρουσίας.

Μινωϊκός, Αιγαίο-Κυκλαδίτικος και Μυκηναϊκός πολιτισμός είναι μόνον μέρος του γνωστού σε μας καθαρά ελληνικού πολιτισμού του οποίου τα όρια της παρουσίας από τα συνεχή ευρήματα επεκτείνονται στα πέρατα του γνωστού κόσμου πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες (Γιβραλτάρ) έως την Θούλη (Της Γροιλανδίας) ή όπως βεβαίωσαν ευρήματα σε σπήλαια της Αγγλίας Μινωϊκών αγγείων που απερίφραστα δηλώνουν πως η θαλασσοκράτειρα Μινωϊκή Κρήτη έφτασε εκεί με τα πλοία της, καθόσον Κρήτες μετέφεραν με τα πλοία τους κατ’ ευθείαν από τις Ολλανδικές ακτές το Κεχριμπάρι (Ήλεκτρον)…..

Αλλά και στον Εύξεινο Πόντο και την Νότια Ρωσία, ανασκαφές έφεραν στο φως ερείπια πόλεων του Αιγαίου πολιτισμού κάτι που υποδεικνύει ότι εκστρατείες σαν την Αργοναυτική υπήρξαν πολλές, αλλά απλά αυτή διασώθηκε από τις αναφορές του μύθου.

Δεν μας εκπλήσσει, λοιπόν ότι ευρήματα από τα πέρατα της ΓΗΣ αποκαλύπτουν ολοένα και εντονότερα την Ελληνοπελασγική παρουσία στα πιο απομακρυσμένα μέρη της ΓΗΣ, από την Αμερική ως την Ιαπωνία. Απλά όλα είναι πιθανά όταν πίσω από τους άθλους αυτούς στέκει ο ΓΕΝΑΡΧΗΣ της Μεσογείου ο ΠΕΛΑΣΓΟΣ.
Μπορείτε να παραγγέλλετε το βιβλίο αυτό επί αντικαταβολή στο τηλέφωνο 2310-770100 ή στο E-mail: michael@greatlie.com

  Ενδεικτικοί υπότιτλοι:

*Eρμής ο Τρισμέγιστος. * “Το έπος του Γκιλγκαμές”. *Ο Αβραάμ καίει τα Σόδομα. *Λωτ ο επικηρυγμένος! *Ισαάκ, η “θυσία” που δεν έγινε! *“Σοφία” απ’ την ΟΥΡ της Χαλδαίας. *Φρόυντ-Οιδίποδας και Αβραάμ. *Χαλδαίος Μάγος και Μαγγανισμός. *Ονειρομάντης αλλά και ονειροποιός. *Ιωσήφ: Ένας ολέθριος σωτήρας. *Aκενατών και ο δόλος του μονοθεϊσμού. *«Ιεοβά» ο θεός των πληγών. *Η «πληγή» του ποταμού. *«Η πληγή» των κτηνών. *«Πάσχα» μια σωτήρια δίαιτα. *Ερυθρά θάλασσα, πως έγινε το “θαύμα”. *Ο Ηρακλής πνίγει τους Βίστονες. *Το “έπος” του πατριαρχικού δόλου. *Θαύμα και μαγεία η αρχαία τέχνη των “θεών”. *Ερωτήσεις, ο δύσκολος δρόμος του Έλληνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου